Kerkük, Küdistan'a bağlanmadıkça ne Kürdistan özgürleşecek ne de Kürdler rahat yüzü görecektir!

Fahri KARAKOYUNLU fahrikeya@mynet.com Tarihsel sorunları zamana yayma, zaman içerisinde gücün, despotizmin ve devletlerarası diplomasinin kirli dehlizlerinde yol alarak sözde çözmeye çalışanlar hep egemenler olmuşlardır. Bu nedenle Kerkük'ün Kürdistan'a bağlanması konusunda ayak diretenler, geçmiş tarihsel deneyimlerinden yararlanarak yine aynı yöntemleri deneyeceklerdir. Soruna, tarihsel arka plan yok sayılarak, sadece bu günün sorunuymuş gibi bir algılama ve kavrayışla yaklaşmak, çözümsüzlüğe ya da sözüm ona çözüm dayatmalarıdır. Bu nedenle, sorunu devletlerarası siyaset arenasında sözde tarafları tatmine yönelik çabalarla çözmeye çalışmak olsa olsa gerçek hak sahiplerinin mağduriyetini getirecektir. Bir sorunun tarihsel oluşu, taraflardan birilerinin gerçek hak sahibi olduğu anlamına gelmez. Birileri fiili güç kullanarak da size ait olan bir şeyi gasp edebilir, ancak bu, gasp edenin, zorbalık yapanın hak sahibi olduğu ve dolayısıyla taraf olduğu anlamına gelmez, en azında felsefi ve etik olarak bu böyledir. Ancak tüm bunlara rağmen uluslar arası hukuku –olumlu bir takım gelişmelere rağmen ne yazık ki tüm uluslar arası örgütler ve mekanizmalarda belirleyici olanlar egemen güçlerdir- ve diplomasiyi de yadsıyamazsınız, çünkü bunu hiç olmazsa dengeleyecek güce sahip olmadığınız müddetçe de bu böyledir.

Evet, çözümün pek kolay olmayacağı bilinmelidir. Sorunla hiç ilgisi olmayanların bile taraf yapıldığı düşünüldüğünde, Kürdlerin de konuyla ilgili referansları kendi tarihleri ve deneyimleri olmak zorundadır. Bu bağlamda Kerkük ve Kürdistan'ın sınırları dışında tutulmuş yerleşim yerlerinin Irak Anayasası'nın 140. maddesi gereğince Kürdistan'a bağlanması sürecinde verilen zaman dolduğu gibi, 6 aylık uzatma süresi de 30.06.2008 tarihinde dolacaktır. Birleşmiş Milletler Genel Sekreteri Özel Temsilcisi Steffan de Mistura'nın raporu – ki bu rapor tarihsel demografik ve idari gerçeklerle bağdaşmadığı gibi, temsilcinin teknik konulardaki görevini de aşmıştır- yeni bir tartışmanın ve haklı olarak Kürd tarafında yeni bir endişenin doğmasına neden olmuştur.

Kürdistan ve petrol sorunu tüm yakıcılığıyla güncelliğini koruyor.   

Musul-Kerkük Sorunu – bana göre emperyal ve egemen güçler için hep petrol ve enerji kaynakları, Kürdler için de Kürdistan ve bağımsızlık sorunu olarak doğru olarak algılanmalıdır - 20.YY'lın başında Alman- İngiliz, I. Paylaşım Savaşı'nda aynı güçler ve onların müttefikleri arasında, Sevr, Paris Barış Konferansı, Lozan görüşmeleri sürecinde Genç Kemalistler ve İngilizler arasında, soğuk savaş döneminde Sovyetler ve Amerika Birleşik Devletleri arasında, daha sonra da Amerika Birleşik Devletleri açısından da hep bir petrol ve enerji kaynaklarına hakim olma sorunu olarak güncelliğini korumuştur.

O halde, Kürdler açısından Kerkük ne ifade etmektedir. Tarihsel arka plana baktığımız zaman, Kürdistan'ın ayrılmaz bir parçası, tarihsel başkenti ve özgürleşmesi olarak kabul görmüş ve algılanmıştır. Bu her şeyden önce tarihsel bir gerçek ve saptamadır. Eğer bu algılamada bir sapma olursa, birilerinin deyimiyle mezarlığında Arap olmayan kent, Arap kenti, Türkmen kenti olmaya başlar .

Özellikle Paris Barış Konferansı sürecinden başlayarak, Kürd önderliklerinin ve örgütlenmelerinin Bağımsız Kürdistan kavrayışı ve ufkundan yosun oluşu, İngiliz askeri ve diplomatik gücünün Ortadoğu'daki petrol ve enerji kaynakları temelinde vazgeçilmez ekonomik stratejileri ile Genç Kemalistlerin Anadolu'da ve Osmanlı'nın doğudaki bakiyesi üzerinde(Kürdistan) kurmayı planladıkları etnik temelli Türk devletinin varlık nedeni, Kürdler'i diplomasi mücadelesinin kaybedeni durumuna getirmiştir.

Her ne kadar Türkiye, Irak devletinin kuruluşuyla Musul vilayeti ve Kerkük'ün Irak sınırları içerisinde kalmasını kabul etmişse de, 1920 yılındaki misakı milli, devletin tarihsel hafızasında sürekli korunarak bu günlere getirilmiş, özellikle 1991 tarihinden sonra ortaya çıkan durum karşısında, Türkiye, Kürdistan'da yaşayan Türkmenlerin haklarını kullanılarak, diplomatik ve askeri her türlü açık gizli müdahaleye baş vurarak bağımsızlık sürecini baltalamaya çalışmıştır.

Kürd siyasal talepleri ve önderleri açısından Kerkük ne ifade etmektedir?

1919 yıllarında Şeyh Mahmut Berzenci'nin- daha sonraları Kemalist hareketin etkisiyle ve kışkırtmalarıyla İngiliz önerilerini reddetmesi ve İngilizlere karşı savaşması konusundaki siyasal kararları tartışmalı olsa da- İngilizlere karşı savaşarak Kerkük'ü almak istemesi, Kerkük'ün Kürdistan toprağı olduğu konusundaki tavrının ve tarihsel duruşun ifadesidir.

Kerkük'ün Kürdistan'ın kalbi olduğu, Kerküksüz bir Kürdistan'ın düşünülmeyeceği siyasal hedefini, Kürd halkının bilincine kazıyan tarihsel şahsiyet ve önderlik, Mustafa Barzani'i olmuştur. Bu siyasal hedef, 11 Mart 1970 Özerklik Anlaşmasının 6. maddesinde kendini şöyle ifade etmektedir. “ Irak Kürdistan'ı, Süleymaniye, Kerkük, Erbil İlleriyle, bu illerin sınırları içerisinde bulunan ve yine nahiye ve köylerinin bütününden, Musul ve Diyala illerinin ise, Kürd halkının yine çoğunlukta bulunduğu kaza, nahiye ve köylerden meydana gelir. İlgili yerlerde yapılacak plebisit ile, buradaki halkın nüfus çoğunluğunun arzusuna uygun tarafa bağlanır. (Serbesti Aralık 2002 – sayı:10) Görüldüğü gibi anlaşmada Kerkük ve bağlı yerleşim yerlerinin plebisite konu edilmediği, Musul ve Diyala illerindeki Kürd nüfusunun çoğunlukta olduğu yerleşim yerlerinin de Kürdistana ait olduğu, ancak buralarda yapılacak plebisit ile hangi tarafa bağlanacağı hususu belirlenmiştir. Ancak bu gün olduğu gibi o zaman tanınan 4 yıllık sürenin sonuna yaklaşıldığında, hiçbir şey yapılmadığı gibi, Kerkük'ün demografik yapısına müdahale edilerek Kerkük'e Araplar yerleştirilmiş, bağlı ilçeler Kerkük'ten koparılarak idari yönden de değişikliklere gidilmiştir. Amaç, anlaşmayı uygulamayarak, Kerkük ve dolayısıyla petrolü Kürdlere teslim etmemek olmuştur. Basçıların dayatmaları karşısında, Mustafa Barzani, o diplomatik, insani ve siyasal duruşunu ifade eden ünlü sözlerini sarf etmek zorunda kalmıştır. “Allah şahittir; savaşı sevmiyorum, çünkü savaş, bir sorunu halletmenin en kötü yoludur. Ancak Baas Partisi bize başka bir yol bırakmadı. Onların bize getirdiği önerinin, onların lehine Kerkük'ten ve başka bölgelerden ödün vermemizden başka bir anlamı yoktur. Bu ise imkansızdır. Bu uğurda her şeye hazırız; hepimizin öldürülmesine karar verilse de…Çünkü ben, Kürdlerin kabrime gelip tükürerek, “ Niçin Kerkük'ü sattın?” demelerinden korkuyorum .(Serbesti Aralık 2002- sayı: 10)

Bu nedenledir ki, 1974 yılında tekrar Baas ırkçılarına karşı savaş başlatılmış ve her şeye rağmen bir ulusun toptan imhası tehlikesine rağmen bu konuda ödün verilmemiştir. Ancak, 1975 Cezayir Anlaşmasıyla tarih, emperyal güçler ve egemen sömürgeci bölgesel devletler açısından Kürdistan ve Petrol sorunu olarak tekerrür etmiştir.Ne yazık ki, bu durum farklı olmakla birlikte, gerek 1991 Raperini ve gerekse ABD'nin 2003 müdahalesi ile de tekrarlanmıştır.

Kürd siyasal talebinin bugünkü önderlik açısından ne ifade ettiğine ve tarihsel duruşla ne kadar uyumlu olduğuna aşağıdaki anekdotlarla devam etmek istiyorum.

Bir heyetle 1993 tarihinde Kürdistan Federe Bölge Başkanı Mesud Barzani ile görüşmemizde, Türkiye'nin Kerkük ve Türkmen nüfusuyla ilgili tezlerine karşı sorulan bir soruya “Kürdistan'ın - güneyi kastederek- tüm nüfusu 4,5- 5 milyondur, buna Türkmen nüfusu da dahildir. Kaldı ki, Türkiye'nin tezlerinin doğru olduğunu varsayalım ve Kürdler'in nüfusunun İstanbul'da Türklerden fazla olduğunu düşünelim, bu durumda orası Kürdistan olur mu? O halde Kerkük Kürdistan'dır Türkmenistan olmaz.

Yine 2005 yılında Saddam Hüseyin ve diğer Basaçsıların yargılanmalarına müdahil olmak amacıyla Diyarbakır Barosu olarak yaptığımız girişimler nedeniyle Kürdistan Federe Meclisi'ni ziyaretimiz sırasında, Kerkük ve Türkmen'ler konusunda gündeme gelen bir soruya karşılık şu anda adını anımsamadığım Türkmen temsilcisi milletvekili, “ Allah da Kürdistan'ın sınırını çizmiştir, çünkü Irak da kar en son Mendelli de yağar, bir karış ötesinde yağmaz .” Bu iki anekdotla ortaya çıkan tarihsel gerçek, Türkmen, Arap, Aşuri, Keldani ve Ermeniler'in de yönetime katılacağı bir kent realitesinin ötesinde, Kerkük'ün Kürdistan'ın bir parçası olduğu gerçekliğidir.

Mesut Barzani tüm mülakatlarında olduğu gibi en son 23.06 2008 tarihinde, İtalya'da İl Tempo gazetesine verdiği mülakata da “Kerkük kesinlikle Kürdistan'ın bir parçasıdır, ancak Kerkük'ün kimliği özellikle orada yaşayan uluslara saygı duyularak teşhis edilmelidir.”demiştir.

Tüm anayasal dayanaklar, meşruiyet ve söylemlere rağmen, bu süreç sanıldığı gibi kısa sürede ve Irak Anayasası'nda belirlendiği gibi çözülebilecek mi?

Kürdistan Federe Bölgesi Başbakanı Neçirvan Barzani'nin 3 Haziran 2008'de Dubai'de, Kerkük yönetiminde güç paylaşımına hazır oldukları ve çözüm konusunda referandumun şart olmadığı yönündeki açıklamaları ile de Mistrura'nın raporu, Kürd siyasal çevreleri ile uluslar arası siyasi otoriteler nezdinde Kerkük konusunda, tarih tekerrürü mü edecek biçiminde haklı bir tartışma ve kaygıya neden oldu.

Kerkük'ün Kürdistan'a bağlanması stratejisi açısından bakıldığında, Kürd halkının talepleri ile siyasal örgüt ve liderlerin söylemleri arasında bir çelişki bulunmamaktadır. Ancak bu süreç ne kimilerinin dediği gibi kaybedilmiş ne de kazanılmış bir süreçtir ve talep dayatıldıkça da sancılı bir süreç olmaya devam edeceği bilinmelidir.

Bu konudaki tartışmaların ve kaygıların şu ana eksen üzerinden yürütüldüğünü görüyoruz.

Birinci görüş, sorunun BM'ye havale edilmesi, dolayısıyla uluslar arası diplomasi'nin devreye girmesi Kürdlere kaybettirecektir. Irak Anayasası'nın 140.maddesinin yerine getirilmemesi ve sürüncemede bırakılması halinde, Kürdler Bağdat yönetiminden çekilmeli fiili durum yaratarak Kerkük'ü Kürdistan'a katmalıdırlar; çünkü Kürdistan'ın parçalanmasında ve sömürgeleştirilmesinde çıkarlar ve dengeler üzerine kurulu devletlerarası diplomasinin temel hedefi petrol ve enerji kaynaklarına hakim olmak olduğuna göre, değişen fazla bir şeyin olmadığını, petrol ve enerji kaynaklarının yüzyıl açısından önemini yitirmediğini, hatta daha çok ihtiyaç haline geldiğini, dolayısıyla yüzyılın başındaki durumun pek değişmediğini ileri sürmektedirler. Her ne kadar Kürdler nispeten siyasal bir özne olmuşlarsa da, bu konuda belirleyici olan Kürd etnik varlığı taleplerinden çok, yine ekonomik stratejiler olacaktır. Bu nedenle Kürdler, Irak Anayasası'nın 140.maddesinde formüle edilen referanduma dayalı çözümü dayatmalı ve bunu bir an önce gerçekleştirmelidir. Aksi halde devrede olan İran, Türk, Arap diplomasisinin gücü ve zaman, Kürdler'in aleyhine işleyecektir.

İkinci görüş ise, soruna BM'in müdahil olması ve dolayısıyla uluslar arası diplomasinin devreye girmesi Kürdlere kazandıracaktır, çünkü Kürdler'in bu günkü statüleri ve geldikleri nokta, uluslar arası diplomasinin ve Kürd halkının meşru mücadelesinin ulaştığı durum olarak tezahür etmiştir. Burada dünya ile bütünleşmenin, yalnızlıktan kurtulmanın ve güç kazanmanın yolunun uluslar arası diplomasiden geçtiğini kabul etmek gerekir. Her ne kadar bu alanda başta Türkiye olmak üzere İran ve Arap diplomasisi devrede ise de, Kürdler'in de mevcut koşullarda kendini ifade edecek araçlara ve dostlar sahip olduklarını ve artık Kürdler'in 20.YY' lın başlarında ve 2. Paylaşım savaşı sorası soğuk savaş dönemindeki konumlarını çok aştığını, Kürdler'in kararlılıkla bu süreci işletmeleri gerektiği noktasında olmaktadır.

Bu iki görüşün de kendine göre tarihsel verilere dayalı haklı nedenleri olduğunu kabul etmek gerekir. Birinci görüşte olanların, bu konudaki tarihsel süreci iyi okumaları gerekir. Gerek Şeyh Mahmut Berzenci'nin, gerekse kararlı ve meşru ve bir duruşa rağmen Büyük Barzani'nin, 1991 Raperininin ve en son 2003 müdahalesinin neden Kerkük'ü özgürleştiremediğini ve bunu salt Kürd halkının talepleri, siyasal önderliklerinin söylemleri ile peşmerge gücünün yarattığı kahramanlıklarla fiili olarak çözmeye yetmediğini görmesi gerekir.

İkinci görüşte olanların da, diplomasi ile zaferin Kürdler açısından henüz çok daha yeni olduğunu, çünkü her diplomatik başarının, sorunun asıl sahiplerinin gücüyle orantılı olarak gelişeceğinin bilinmesi gerekir. Her diplomatik zafer, sizin birileri için ne kadar güç – askeri, siyasi ve ekonomik- ifade ettiğinize bağlıdır.

Kürd siyasi hareketleri ve önderlerinin temel referansı; geçmiştir, geçmiş de hep yanı başımızda ve bizimle olacaktır.

Kürd tarihinin deneyimleri veri olarak kullanılmalı ve Kerkük'ün etnik yapısı ile ilgili veriler ne olursa olsun Kerkük'ün Kürdistan'a ait olma stratejisinden taviz verilmemelidir. Baker, Hamilton ve de Mistura raporları ile ortaya çıkan Kürdler'i azınlığa indirgeme mantığı ve çözüm anlayışı, şiddetle reddedilmelidir.

Yine tarihsel süreç değerlendirildiğinde, Birleşmiş Milletler sistemi içerisinde başta ABD olmak üzere kimi devletlerin dünya siyasetinde ve ekonomik döngüsünde etkili oldukları, bu güçlerin bu konumları nedeniyle kendi çıkarlarını da önemseyeceklerini ve bunu sonuna kadar dayatacaklarını kabul etmek gerekir.

Bölge devletleri, başta Türkiye olmak üzere tarihsel verileri kullanmaktan vazgeçmediği ve özellikle Kürdler'in siyasal varlıklarına yönelik tüm argümanları her ne pahasına olursa olsun kullanacakları, bu konuda diplomasinin, gücün gereklerini, her türlü yol ve yöntemi deneyecekleri bilinmelidir.

Arap dünyasının da, başta ABD'nin onlarla olan ekonomik, askeri stratejik tüm çıkarlarını, ayrıca Arap ve İslam dünyasındaki ABD karşıtlığı politikalarını kaşıyacakları ve bu yolla ABD üzerinde Kürdler'in siyasi bir özne olmamaları yönünde etkili olacakları düşünülmelidir.

Mevcut Irak Anayasası'na rağmen Irak'ın siyasal yapısı ve güç dengeleri açısından da bu konuda bir birliğin olmadığını, (Sünniler'in, Şiilerde Fazilet ve El Sadr'ın açık şekilde anlaşmaya karşı olduğu, El Hekim'in de Sistani'in görüşlerini paylaştığı bilinmektedir.) bu bağlamda Allawi, Caferi, Maliki hükümetlerinin (henüz Peşmerge, bütçe, petrol gelirlerinin dağılımı vs… konusunda dahi anlaşma sağlanmazken) de samimi olmadıklarını ve sorunu zamana yayarak kendi tarihsel deneyimlerini kullanmak isteyecekleri unutulmamalıdır.

Kürd siyasal önderliği, bu raporla ortaya çıkan durumun, ABD'nin politikalarından bağımsız olduğu biçiminde bir anlayışa kapılmamalı, sözlü güvenceler adı altındaki güven tazeleyici yöntemlere sapmak yerine, yazılı anlaşmalara dayalı siyasal ve hukuki özne olma noktasında taviz vermemelidir. Ayrıca birileri, bu raporlarla, Kürdler'in sabrını, samimiyetini ve gücünü ölçmeye çalışıyorsa, bunun tüm “diplomatik yenilgilere” rağmen Kürdistan halkının tarihinde saklı olduğunun bilinmesi gerektiği hatırlatılmalıdır .

Sonuç olarak, Irak merkezi hükümetlerinin samimi olmaları halinde, Irak Anayasası ve 140. maddesi, sorunun çözümüne dair tüm argümanları içermekte ve bu konuda başka bir müdahaleyi gerekli kılmayacak şekilde halini mümkün kılmaktadır. Ancak bunun o kadar kolay olmayacağı bilinmelidir . Bu nedenle Kürdistan'da geçmiş hep yanı başımızda, bugün de yarın da bizimle beraber olacaktır. Kürd siyasal önderlikleri, direnme hattında ve tarihin bize emanet ettiği noktada tutunmasını bilemezse, kaybedilecek olan yalnız Kerkük olmaz, bir gelecek olacaktır . 29.06.2008- Diyarbakır

Kerkük'ü bekleyen ciddi tehlike

Müttefik Güçlerin Irak'taki geçici sivil yöneticisi Paul BREMER ‘' gün geçtikçe, Amerika Birleşik Devletleri'nin Irak ve Kürdistan'a ilişkin planlarını, Kürtler olmadan gerçekleştiremeyeceğini daha iyi kavramaktadır diyordu'' (SELAHATTİN, 18/2 2004)

Peki o günden bu güne ne oldu ne değişti ki? Irak Parlamentosunun Kerkük'le ilgili aldığı haksız karar yine gerginlik yarattı. Kararla ilgili Demokratik tepkilerini mitingle protesto etmek isteyen Kürtlere intihar saldırısı yapıldı. Aralık 2007'de yapılması planlanan referandumun son ertelenme tarihi Haziran 2008 sonunda doluyordu.

Irak Kürtleri, Haziran sonuna kadar bir çözüm planının önlerine gelmesini bekliyorlardı.
Birleşmiş Milletler Irak misyonunun hazırladığı ve BM Genel Sekreteri'nin Irak Özel Temsilcisi Steffan de Mistura 'nın 5 Haziran'da Irak Hükümeti'ne sunduğu plan Kürtlerin hoşuna gitmedi.

Talabani'nin veto edip Irak Parlamentosu'na iade ettiği yeni mahallî seçim kanununa göre, Kerkük'teki Türkmen, Arap ve Kürtlere il meclisinde eşit sayıda temsil hakkı tanınıyordu.. Böylece Kerkük'ün yönetimi bu üç unsur arasında eşit paylaşılması isteniyordu.

Bu kanunu protesto etmek için toplanan binlerce Iraklı Kürdün arasında bir canlı bomba patlatılıyor; 25 kişi  Şehit ve yüzlerce kişi de yaralanıyor.

Irak ve Güney Kürdistan'da hâlâ bir çok Kürt çevrelerince yaşanan gelişmeler ve olup bitenlerden bu güne dek doğru okunmuyor ve gerçekçi davranmıyorlar. Kerkük Kürt şehri olduğu kabul edildi, 140 madde kabul edildi ve Kerkük kurtuldu gibi propagandalar baştan beri biraz da Kürdün Kürde propagandası gibi geliyordu bana.

Kerkük ve Musul'un geleceği üzerine siyasi ve politik güçlerin konumu çok önemli ve ciddi sorunları beraberinde getirir. Bu güne dek her iki bölgede de Kürtlerin talepleri söylemden öteye gitmezken, Irak'taki siyasi otorite şimdilik Kürtler için çözümden yana olumlu gelişmeler gözükmüyor. Herkes diyorlar “Musul ve Kerkük'ü'' kazanan Irak'ı kazanır. ABD'nin tavırı şimdilik Musul ve Kerkük'ü ne Kürtlere ne de Araplara vereceğini yönünde. En fazla bu iki şehirde Kürt etkinliğinin artmasına izin verebilir diyorlar.

Tarihsel olarak Musul'a bağlı E'ZİDÎ Kürtlerin çoğunlukta olan ŞENGAL kazası bu politikaların yapısından dolayı önemli merkezi konumunda.

Musul'da; Şengal, Rebia, Zimar, İnzala, Tilkef ve Kesk bölgeleri en çok Araplaştırılan ve demografik yapısıyla oynanan Kürt yerleşim yerlerinin başında geliyor.

Kerkük ise, Kürdistan' ın Musul ilinde ve Musul'un 160 kilometre güneydoğusunda, bir sıra tepelerin altında, geniş bir ovanın kenarında ve Edhem ırmağı üzerinde, Şehrezor sancağının merkezinde bir kenttir. Halkının dörtte üçü Kürd, geriye kalanları da Türk, ve Arap, Yahudi ve Keldanidir.

Kerkük'te, Kürtler nüfusun çoğunluğunu teşkil etmektedir. Onlar ne Türk ne de Arap'tır.Kürt dili ile konuşmaktadırlar. Eğer yalnızca etnik argüman dikkate alınırsa, o zaman bundan çıkacak zorunlu sonuç bağımsız bir Kürt devletinin kuruluşu olmalıdır, çünkü nüfusun sekizde-beşini Kürtler oluşturmaktadırlar.Burada Kürtlerin kendi kaderlerinin tayın hakkından başka seçenek yoktur.

Irak hükümetleri Kerkük bölgesini Araplaştırmak için onlarca yıldır bir etnik temizlik politikası sürdürmüştür. Bu hükümetler Kerkük'teki etnik nüfusu, özellikle de etnik temizlikten önce nüfusun çoğunluğunu oluşturan Kürtlerin nüfusunu azaltmaya çalışmışlardır.

(GSE  04.01.2005 Tarihli Irak Analizi ve ABD) başlıklı yazıda; Arap ve Türkmenlerin en çok rahatsız oldukları husus Kürtlerin Bağımsızlık Talepleridir diye ifade ediliyor.

Şöyle ki; Kürtler bağımsız bir Kürt devletinin kurulması konusunda referandum yapılması için Birleşmiş Milletlere ve iddialara göre Irak hükümetine bir dilekçe sunmuşlardı. Dilekçede Irak'ın kuzeyi “Güney Kürdistan” olarak tanımlanmakta ve uluslar arası koruma altındaki Kürtlerin Kuzey Irak'ın fiilen özgür olabilmesi için 13 yıldır çaba sarf ettikleri ve Arap ağırlıklı Irak tarafından kontrol edilmek is tendiklerinden bağımsızlıklarını talep ettikleri dile getirilmektedir denilmektedir''.

Son zamanlarda alınan duyumlara göre, Ankara'da bazı Türkmenlerle Arap milliyetçilerini ve kimisi terörle irtibatlı Sünni-Şii Arap örgütlerinden adamları toplayıp Kerkük'e Askeri müdahale seçeneği gündeme getiriliyor.Bir KDP yetkilisine göre, gösteri öncesi Türkmeneli TV'ye çıkan Tugay Komutanı Hasan Turan gösteriye yönelik, “yarın (28 Temmuz günü) Kerkük'te yapılacak olan gösteri kanun dışıdır. Biz böyle bir gösteriye müsaade etmeyeceğiz ve böyle bir şeyi de kabul etmeyiz” şeklinde demeç verdiğini, gösteriyi provakate ettiğini belirtti. Olası ki Ergenekonun Güney Kürdistan ayağı da faal çalışmaktadır. Geçmiş te, PKK içinde D. PERİNÇEK ve Y. KÜÇÜK bu görevleri yaptı. Şimdi de Irak Türkmen Cephesi Başkanı Sadettin ERGEÇ ve arkadaşları Türkiye ile Kerkük arasında ayni görevi yapmaktadırlar.

Geçmişte bir Türkmen yetkili aynen şunları söylüyordu'' Aslında Kerkük'te yaşayan Türkmenler, Kürtlerle hiçbir sorunları olmadığını ve dostça huzur içinde yaşadıklarını anlatıyorlar. Tek şikayetleri, Türkiye'nin  Irak Türkmen Cephesi ile birlikte çeşitli provokasyonlar yaparak aralarını bozmaya çalışması. Türkiye'den tek istekleri, kendilerini rahat bırakmaları ve Kürtlerle aralarını bozmaya çalışmamaları. Türkmenler ilk kez, Kürdistan' da oluşan özerk yönetim sayesinde haklarına kavuşmuşlar. Türkiye tarafından Türkiye'deki Kürt halkına tanınmayan haklar Sayın Barzani tarafın dan Türkmenlere tanınmış. Bugün Güney'deki Türkmenlerin okulları, televizyonları, siyasi partileri, dernekleri var. İlk kez kimlikleriyle seçimlere katılıyor, yerel meclislerde ve merkezi parlamentoda temsil ediliyorlar denilmekte.(Berxwedan 5-Şubat 2007)

Hep yazdık ve söyledik dünya eski dünya eğil, Bölge eski bölge değil ve Kürtlerle eski Kürtler değil.Türkiye'nin Petrole konmak istemi halk tabiri ile öyle kolay değil adama yedirmezler. Kerkük sorununun sadece güneyli Kürtlerin ya da Kürt federe hükümetinin bir sorunu olmadığını, Kerkük sorunu tüm Kürtlerin bir sorunudur. Dolayısıyla Kerkük'e saldırı Diyarbakır'a saldırıdır. Birleşmiş Milletler Irak özel temsilcisi Stefan De Mistura'nın Kerkük konusundaki raporunu bütün Kürtler "taraflı" olarak nitelendirerek raporun Kürtlerin hak hukukuna göre değil, bazı malum güçlerin siyasal ve ekonomik çıkarlarına göre hazırlanmıştır.

BM Irak temsilcisi De Mistura'nın 12.Haziran'da Kerkük referandumunun gündemde olmadığı yönündeki açıklamalara referandumu erteleme çabalarını Kürtleri güçsüz, yoksul bırakıp rap tu zapt altına alma anlamına gelir ki, Kürtler asla bu duruma razı olamazlar. Kürtler her zaman ve her koşulda uyanık ve birlik olmalıdır. Özgür Kürtdistan'ın Bağımsızlığı birlikten ve beraberlikten geçer. 5.08.2008 http://www.kurdinfo.com/ Ali Buran

Güney Osetya ve Abhazya için

image Hakan Albayrak- YeniSafak-Gürcistan hükümeti, Güney Osetya'nın fiili bağımsızlığını bombardıman marifetiyle sona erdirmek için harekete geçti. Kafkasya çalkalanıyor. Binlerce Kuzeyli Oset ve Abhaz, Gürcistan'a karşı Güney Osetya askerleri ile omuz omuza savaşmaya hazırlanıyor. 1918'de Osmanlı'nın desteğiyle kurulup 1921'de Kızılordu tarafından yıkılan Kuzey Kafkasya Cumhuriyeti'nde Abhazlar ve Osetler ile beraber hareket etmiş olan Adigeler de Güney Osetya ile dayanışmanın gereğine vurgu yapıyorlar.

Öte yandan, Rusya Federasyonu da Güney Osetya'yı destekliyor; tıpkı Abhazya'yı desteklediği gibi. Kuzey Kafkasyalıların hatırı için mi yapıyor bunu? Hayır. “Büyük Rusya”nın menfaatleri öyle gerektirdiği için yapıyor. Abhazların ve Osetlerin bağımsızlık davaları Rusya'nın umurunda değil. Rusya, bu halkları -ve dahî Gürcüleri- eskisi gibi köleleştirmeye dönük planlar bile yapıyordur!

Çeçenistan'ın bağımsızlığını kan deryasında boğmaya çalışan ve hatta Adigey Cumhuriyeti'nin özerklik statüsünü bile ortadan kaldırmaya ahdeden Rusya'ya, sırf Abhazya ve Güney Osetya'nın bağımsızlığını destekliyor diye minnet duyacak değiliz. Bu desteği pragmatik bir iyimserlikle karşılamak da bana ters geliyor. Rusya'nın himayesinde elde edilecek bir bağımsızlığın asla tam bağımsızlık olmayacağını, hatta tam kölelik olacağını düşünüyorum. Elini Ruslara kaptırıp da kolunu kurtarabilmiş bir Kafkas halkı var mı?

Yıllar önce Abhazya meselesi üzerine yazdığım bir yazıda şöyle demiştim: “Rusya'ya bağımlılık anlamına gelen bir 'bağımsızlık' mı iyidir, yoksa Gürcistan sınırları dahilinde bağımsızlığa yakın bir özerklik mi? Ben ikincisini tercih ederim.” O zamanlar Gürcistan'ın başında Şevardnadze vardı. Şevardnadze, Abhazya'ya “genişletilmiş özerklik” teklif ediyordu. Güney Osetya için de böyle bir çözüm gündeme gelebilirdi. Hâlâ gündeme gelebilir. Saakaşvili selefine nazaran daha 'merkeziyetçi' bir devlet başkanı olsa da, genişletilmiş özerklik seçeneğini bağımsızlık ihtimaline tercih edebilir. Belki etmeyecektir, ama denemekte fayda var.

AK Parti'ye kapatma davası açılmadan birkaç gün önce, Gürcistan ve Abhazya liderlerinin Türkiye'ye davet edilip Başbakan Erdoğan'ın ev sahipliğinde bir araya getirileceği ve aralarındaki meselenin çözülmeye çalışılacağı haberi yayılmıştı… O buluşma mutlaka gerçekleştirilmeli! Ve Güney Osetya lideri de görüşmelere mutlaka dahil edilmeli! Rusya'yı dengelemek için Gürcistan'la haklı olarak yakınlaşan Türkiye, bu yakınlaşmadan Abhaz ve Oset halklarını da faydalandırmak için elinden geleni yapmalı.

Türkiye'de binlerce akrabaları bulunan mezkûr halkları Moskova'nın nüfuz alanında bırakmak da Tiflis'in insafına terk etmek de Türkiye'ye yakışmaz. Tiflis, Rus emperyalizminden korunmak için Ankara'nın dostluğuna muhtaçtır ve dolayısıyla Ankara'nın telkinlerine açıktır. Bu imkân Abhazların ve Osetlerin -aynı zamanda Gürcülerin- selameti yolunda kullanılmazsa çok yazık olur.

Gürcistan, 'bağımsızlık olmaz' diyor. Abhazlar ve Osetler ise 'bağımsızlıktan başka hiçbir şey olmaz' diyorlar. Bu restleşmeyle nereye varılacak? Ne Gürcistan Abhazlara ve Osetlere kat'i olarak diz çöktürebilir, ne Abhazlar ve Osetler Gürcistan'a. Karşılıklı rıza ile şekillenecek bir statüko olmadan, tarafların kazandığı veya kazanacağı hiçbir mevzi garantili olmayacaktır. Her an yeniden alevlendirilmeye müsait fitne yalnız ve yalnız Rusya'nın işine yarayacaktır. Bu kısır döngüden çıkmak için bir orta yol bulunmalı. Seçenekler şunlar: 1-Abhazya ve Osetya'nın bağımsız devletler olarak Gürcistan'la konfederatif bir yapıda birleşmeleri, 2-Federasyon, 3-Abhazya ve Osetya'ya geniş özerklik. Bu seçenekler sırayla zorlanmalı, en kötü ihtimalle üçüncü seçeneği hayata geçirmek için taraflar ikna edilmeye çalışılmalı.

Ama bundan önce yapılması gereken bir şey var: Orta yol imkânlarını hiç değerlendirmeden Güney Osetya'nın tepesine binen, Oset köylerini ve şehirlerini acımasızca bombalayan, çok sayıda masum Oset'in kanına giren ve binlerce Oset'i sürgün yollarına döken Gürcistan'a 'dur' demek!

Dışişleri Bakanlığı konuyla ilgili bir açıklamasında “bölgesel barış ve güvenliği tehdit edebilecek bu çatışma ortamının itidal, sağduyu ve diyalog yoluyla aşılması” isteniyor. Gürcistan'a gösterilen dostluğun 'rezervsiz bir destek' olmadığını ortaya koyması bakımından önemli ve değerli bir açıklama, ama yeterli değil. Askeri harekâtın durdurulması ve diyalog sürecinin başlatılması için Gürcistan hükümetine net bir çağrı yapılmalı, bu çağrıya diyalog için yer ve zaman önerisi de eklenmeliydi: Türkiye… Hemen şimdi! 09 Ağustos 2008 Cumartesi

Swoboda: Kürtlerin hakları anayasal güvenceye alınmalı

image Avrupa Parlamentosu Sosyalist Grup Başkan Yardımcısı Hannes Swoboda, çatışmaların şiddetlenmesinden endişe duyduğunu belirterek, Kürt halkının haklarının anayasada güvence altına alınması gerektiğini belirtti. Swoboda, Kürt sorununun artık askeri ve güvenlik yönetmeleriyle çözülemeyeceğini söyleyerek, yeni projelere ihtiyaç olduğunu vurguladı. Yıllardır Türkiye'de yaşanan Kürt sorununu ve bu sorun karşısında kullanılan yöntemleri yakından takip ettiklerini söyleyen Swoboda, Türkiye'nin soruna çoğu zaman aşırı güç ve askeri yöntemlerle yaklaştığını vurguladı. Kürtlerin sorunlarının askeri yöntemlerle çözülmeyeceğini birçok kez Ankara'ya aktardıklarını vurgulayan Swoboda, şöyle dedi: 'Bu sorunun farklı bir çerceveye ihtiyacı vardır. Her şeyden önce bir siyasi çerçevesi olmalı. Sorunun siyasi yollarla çözülmesi için bu şarttır. Sorunu güvenlik güçlerine havale etmek yanlıştır. İkincisi, Türkiye'nin ihtiyaç duyduğu yeni bir anayasada bu sorunlar güvence altına alınmalıdır. Yine kimliğin tanınması, geliştirilmesi gibi haklar yer almalıdır. Bölge'de yaşayan insanların ihtiyaçlarını karşılamak, talep ettiği hakları tanımak önemlidir. Kürt halkı tarafından seçilen insanların, halkına bir şeyler kazandırması için fırsat ve olanaklar verilmelidir. Buna müsade edilmelidir. Eğer bu gerçekleşirse şiddetin Bölge'de azalacağını düşünüyorum. Fakat dediğim gibi, tüm bu konuların anayasa içinde güvence altına alınması gerekiyor.' Swoboda, Bölge'deki ekonomik sorunların da çözüm beklediğini ifade ederek çatışmaların şiddetlenmesinden de endişeli olduğunu ifade etti. BRÜKSEL / ANF

Gözaltındaki DTP İlçe Başkanı hastaneye kaldırıldı

28mart_amed_katliam_enes_ata Malazgirt İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne düzenlenen roketli saldırı sonrası güvenlik güçlerinin düzenlediği ev baskınlarında gözaltına alınan DTP İlçe Başkanı Nedim Alkan'ın aralarında bulunduğu 12 kişiye işkence yapıldığı iddia edildi. Gözaltında gördüğü işkencelerden fenalaşan Alkan, hastaneye kaldırıldı. Malazgirt İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne dün akşam düzenlenen roketli saldırı sonucu 1 polis yaşamını yitirmiş ve 3 polis memuru da yaralanmıştı. Saldırı sonrası güvenlik güçleri Aksungur Mahallesi'nde evlere düzenlendikleri baskınlarda DTP Malazgirt İlçe Başkanı Nedim Alkan, belediye çalışanları İshak Deniz ve Bülent Deniz'in de aralarında bulunduğu 12 kişi gözaltına alındı. Merkez İlçe Komando Karakolu'na götürülenler arasında bulunan DTP İlçe Başkanı Alkan, göğsüne aldığı darbe nedeniyle kalbinin sıkışması sonucu Van İhtisas Hastanesi'ne kaldırıldı. Hastanede tedavi edildikten sonra taburcu edilen Alkan, ev baskının da kendilerine hakaret edildiğini ve hatta bacak aralarına ateş edildiğini söyledi. Dipçiklerle dövüldüler Alkan, maruz kaldıkları uygulamalara ilişkin şu bilgileri verdi: 'Benimle beraber birçok kişiyi de gözaltına almışlardı. Orda sürekli bizlere hakaret ve kaba dayak atıllar. Bizi dipçiklerle dövüyorlardı. Göğsüme yumruklarla vurdular. Kalbim sıkıştı ve yere düştüm. Yere düştüğümde de sürekli beni dövüyorlardı. Hareketsiz kalınca beni hastaneye kaldırdılar. Hastaneye götürürken bile hakaret ve dayak atıyorlardı.' 11 kişi hala gözaltında tutulurken, Alkan serbest bırakıldı. barisanalarinamudahaleist Belediye binası ve dükkanlar tarandı Malazgirt Belediye Başkanı M. Tahir Karamaner, belediye çalışanlarını da gözaltında darp edildiğini belirtti. Belediye binası ve yakın dükkanlarının güvenlik güçleri tarafından silahla tarandığını ve camların kırıldığını söyledi. Karamaner, konu hakkında hukuksal yollara başvuracaklarını da kaydetti. VAN (DİHA)

Showing posts for query işkence. Show all posts

Çocuğa falaka kadına işkence

12_eylul_darbecileri_yargilansin_20070910_121504

Herbiri mahkum! Suçları ne olursa olsun herkesin eşit şartlarda cezalarını çekmesi gerek. Hazırlanan bir rapor ise ürpetti!

Türkiye, cezaevlerinde suçlarını çekerken; ölüme uğurlanan, sakat kalan yüzlerce mahkumun hikayeleriyle dolu! Kimisi askeri cezaevlerinde kimisi sivil cezaevlerinde çekiyor cezalarını. Evet, herbiri birer suçlu belki de hayatlarının tamamını konuldukları o hücrelerde tamamlayacaklar ya da bir kısmını.
İşkence iddialarının sahiplerinin çoğu yasa dışı bir örgüte üye olmak suçundan yatıyor, bir kısmı ise kendi deyimleriyle kader kurbanı! Örneğin Ahmet... Terör suçlusu ve bir mehmetçiği şehit etmiş, şimdi cezaevinde yatıyor hem de yaşamının tümünü orada geçirmek şartıyla.  Acı çektirdiği muhatabın ellerine verseniz bir saniye bile yaşamaya hakkı yok belki de... Ama o tutuklu ve şu anda cezasını çekiyor.Hayata Dönüş iskence falak olum

İ.?...21 yaşında, izinli geldiği memleketinde sevdiğiyle tartışınca, kafası bozuluyor; birliğine 15 gün geç gidiyor. Ardından tekrar firar ediyor ve yakalanıyor. Şimdi Diyarbakır Askeri Cezaevi'nde... Ailesine anlattıklarını duyunca korkuyor, yok canım diyorsunuz! Bir görüşmede abisi şahit oluyor İ.?'nin yaşadıklarına. Saçları kazıtılmış, kafasını sürekli yerde! Neden diye soruyor, verdiği cevap ise korkutucu!
-Vatan'a karşı suç işledim, cezam boyunca kafamı kaldıramam, YASAK!
Uyuşturucu kullanan asker!
A.?...23 yaşında, sokaklarda büyümüş, uyuşturucu mübtelası; Şanlıurfa'da asker. Askere gelene kadar hiçbir tedavi görmemiş; vücudunda sigara yanığı, jilet izleri var. Rehabite olmak için çok çaba sarfetmiş; ancak kendi deyimiyle kurtulamamış bir türlü bu illetten.

Birgün çarşı izninde tekrardan kullanıyor, giriş yaptığından görevli asker tarafından farkediliyor ve ceza alıyor, dayak diyor! İddiasına göre tedavi edilmesi için hiçbir çaba sarfedilmiyor. Gizli gizli bali çekip, birliğinde vücudunu kesiyor. Gönderildiği askeri hastanede tedavi görüyor; ancak bu da yeterli olmuyor. Kendisi gibi yüzlerce asker var. Onlar kullanıyor; bazen göz yumuluyor bazen de ceza alıyorlar! Askerlikleri uzadıkça uzuyor...

Bunlar Türkiye'de bugüne kadar kimsenin konuşmaya bile cesaret edemediği şeyler. Madalyonun sivil tarafı ise anlatılanlardan çok farklı deği!

ihd-karakoldaiskencevar Birçok kişiye göre anlatılanlar çok uç, hatta taraflı!

Ancak yaşanılan bir gerçekte var önümüzde o da Kuddusi Okkır... Birgün herkesin yolunun; cezaevinden geçmeyeceği garantisinin bulunmadığı düşünülürse, bu çağrıya herkes kulak vermeli, dikkate almalı.
İşte İHD İstanbul Şubesi Cezaevi Komisyonu, 2008’in ilk altı ayında uygulandığı öne sürülen hak ihlalleri;

1- Tekirdağ 1 Nolu F Tipi
- Aralık 2007’de tutuklu ve hükümlülerin aranması usulü keyfi değiştirildi. Ayakkabı aramasından kaynaklı sorunlar yüzünden görüş ve telefon hakkı kaldırıldı
- ‘Sohbet hakkı’, haftada dokuz saatten altıya, dokuz tutukludan yediye indirildi
- Sohbet alanına kamera konuldu. Kamerayı peçeteyle kapatan Barış Akkuş ve Erdener Demirel’e ikişer gün hücre cezası verildi. Alandaki pencereler kaynaklanıp camlar boyatıldı. Siyasi tutuklular artık sohbete çıkmıyor.
-Hücreye su depolamak için tutulan pet şişelere el konulurken su satılmadı. Tutuklular aylarca kirli su içti. Sıcak su haftada bir gün, yarım saat; soğuk su günde bir saat veriliyor.
-Erdener Demirel’in ziyaretine gelen Alman konsolosunun getirdiği iki kitap ve bir Almanca dergi güvenlik gerekçesiyle verilmedi.
-Beş kişiye gelen Azadi isimli Kürtçe dergi ‘sakıncalı’ diye verilmedi.
Hasan Şahingöz, Hasan Polat, Ziya Ulusoy, Çetin Poyraz, Nihat Konak, Turaç Solak, Doğan Güner ve Turgut Kaya’ya gelen Agos gazetesinin Ermenice sayfalarına el konuldu.
-Yazar Sibel Özbudun’un Hikmet Kale’ye yolladığı ‘Zapatista Deneyimi’ ve ‘Meksika’da Değişim’ isimli kitabın İngilizce yedi sayfası ‘kurumu tehlikeye sokan’ nitelikte bulundu.
-Ali Gün Alkaya’nın 1 Mayıs’ta göndermek istediği altı kutlama kartı, ‘örgüt faaliyeti amacını güttüğü’ iddiasıyla gönderilmedi. Ahmet Doğan’ın da altı kartına el konuldu.
-Türkçe dışında dilde konuşulması yasak.
-Salih Sevilen adlı tutuklu revire kaldırıldı. Revir doktoru “Bir şey yok” deyip ağrı kesici verip geri gönderdi. Sevilen hücresinde fenalaşınca tutukluların eylemi üzerine hastaneye götürüldü, ancak kurtarılamadı. Hayata Dönüş katliam
-Yaşar Eriş ile Sinan Gülüm hücrenin zili bozuk diye gardiyanları çağırmak için kapıya vurunca ‘kapıyı dövdükleri’ gerekçesiyle üçer gün hücre cezası aldı.
2 - Tekirdağ 2 No’lu F Tipi
- Sohbet genelgesi ve susuzluk burada da var,
-Tutuklular ilk kabul esnasında dövülüyor, çırılçıplak soyulup aranıyor.
Tutuklu Ağa Sağlık, sağlık sorunları yüzünden 50 kiloya düştü. Tedavisi yapılmıyor.
3 - Bolu F Tipi Cezaevi
- Kandıra’dan Bolu’ya sevk edilen Deniz Güzel ve Muzaffer Akengin, şiddet gördü.
-Sevkli Nedim Yılmaz ve Muhammed İnal kabulde gardiyanlarca çırılçıplak soyularak aranmaya direnince dövüldüler.
-İleri derecede epilepsi olan Nesim Özkan’ın tedavisi, ailesi 2 bin YTL’lik yol parasını veremediği için yapılmıyor.
-Kürtçe’ye izin yok
-Yemeklerden yabancı cisimler çıkıyor.
4 - Edirne F Tipi Cezaevi
-Mektuplar ya hiç gönderilmiyor ya da tamamen karalanıp gönderiliyor.
Sohbet hakkı uygulanmıyor
5- Kandıra F Tipi Cezaevi
-Sohbet hakkı uygulanmıyor.
- Kürtçe Azadiye Welat yasak.
6 - Gebze M Tipi
-Sekiz kadın tutuklu Bakırköy Hapishanesi’ne kabulde çırılçıplak soyularak arandı.
-Füsun Erdoğan’ın Tekirdağ 2 Nolu F Tipi’ndeki eşini aramasına izin verilmiyor.
7 - Maltepe Çocuk Cezaevi
-Bayrampaşa Cezaevi’nden Maltepe’ye sevk edilen, 16-17 yaşlarındaki Barış Yiğit, Halim Arpa, Harun Akbaş, Musa Yalçın, Maltepe’de gardiyan ve askerlerce dövüldü, küfürlü hakaretlere maruz bırakıldı. Çocuklar, özel eşyalarına el konularak tek kişilik hücrelere konuldu. Çocuk tutuklular buna tepki olarak 20 gün açlık grevi yapınca hücre cezası kalktı.
-Maltepe’ye götürülen çocuk tutuklulara gardiyanlarca askeri disiplin uygulandı.

İran'da 2 Kürt öğretmene daha idam cezası verildi

iranidamislam İran rejimi Kürt insan hakları savunucularına yönelik baskılarını artırdı. Sine Mahkemesi iki Kürt öğretmene daha idam cezası verdi. İdam cezası alan Kürt öğretmenlerin sayısı 5'e yükseldi. Sine'nin Dehgulan ilçesinde Enwer Hüseyn Penahi ve Erselan Ewliyayi isimli iki öğretmeni yeniden yargılayan Sine Mahkemesi bir kez daha idam cezası verdi. Her iki öğretmen 'PJAK'a yardım ettikleri' gerekçesiyle yaklaşık 10 aydır cezaevinde bulunuyor. Yeni cezalarla birlikte idam cezası alan Kürt öğretmenlerin sayısı 5'e yükseldi. PJAK'li tutuklu ve öğretmenlerin yanı sıra insan hakları savunucuları ve gazeteciler de İran'da idam tehlikesi altında. Penahi ve Ewliyayi 'den önce 2006'da tutuklanan Ferzad Kemanger, Ferhad Wekili ve Eli Heyderiyan isimli öğretmenler de idam cezası almıştı. Adnan Hasanpur ve Abdulvahid Hiwa Botimar isimli Kürt gazeteciler de 2007'de Meriwan Devrim Mahkemesi tarafından idam cezasına çarptırılmıştılar. Tahran Yüksek Mahkemesi'nin iptal ettiği idam kararı üzerine yeniden yargılanan Botimar, nisan ayında yine idam cezası almıştı. MAHABAD

Showing posts for query İran. Show all posts

Ordu'da ırkçılığın gerekçesi de ırkçılık!

ordu findik iscileri

Ordu'da ırkçılığın gerekçesi varmış!
Kente girişleri yasaklanan, bu nedenle Melet Irmağı yatağında çadır kurmak zorunda kalan işçiler, Ordu Garnizon Komutan Vekili Jandarma Yarbay Metin Arabacı tarafından tehdit edildi. Arabacı'nın, 'Çadırları kaldırmak için bir gün süreniz var' dediği bildirildi.
Ordu'da yıllardır fındık işçilerine yönelik geliştirilen ırkçı uygulamalara tepki geldi. Kürt işçilerin toplanma yerlerinin yasaklanması, Ordu Valiliği tarafından 'insanlık onuruna yakışır bir toplanma yeri olmadığı' gerekçesiyle savunulurken, Fındık-Sen, ÖDP ve DTP temsilcileri ırkçı uygulamanın hem kardeşliği zedelediğine dikkat çekti.
İHD tarım işçilerini yerinde inceleyecek
tarim_iscileri_orduFındık toplamak için Ordu'ya gelen Kürt işçilerinin valilik kararıyla toplu şekilde biraraya gelmelerinin engellenmesi tepkiyle neden oldu. Fındık-Sen, ÖDP ve DTP temsilcileri, uygulamaya tepki göstererek, yasağın hem kardeşliği hem de fındığı vuracağını vurgularken, İHD sorunu yerinde incelemek için Karadeniz'e heyet gönderecek. Ordu Ziraat Odası Başkanı Necat Avcı, alınan yasak kararının sadece Melet Irmağı kenarında uygulandığını, işçilere kent girişinde toplanma alanı sağlandığını, alınan yasak kararının ise tamamen 'barınma koşullarının sağlıksızlığı' nedeniyle alındığını savundu. Melet böyle diyor ama Ordu merkezde işçilerin toplanma alanlarına izin verilmiyor. Ordu'da fındık üreticileri, uygulamanın hem kardeşliğe hem de fındığa zarar vereceğini belirterek, tepki gösteriyor. Fındık Sen Genel Başkanı Kutsi Yaşar, yaklaşık 20 yıldır beraber çalıştıkları insanlara karşı güvenlik sendromu yaşanmasının anlamsız ve insanları potansiyel suçlu görmek olduğunu belirtti. Yaşar, 'Valilik tamamen bir niyet okuması yapıyor. Bu çok tehlikeleri bir durumdur. Valiye sorarlar 'Sen yarın Doğu'ya, Güneydoğu'ya atanırsan ne olur. Bu insanlara ben sizin girişinizi Ordu'ya yasaklamıştım' nasıl dersin. Bir ilden gelen insanları nasıl bir başka ile sokmazsınız. Doğru işçilerin barındıkları yerler oldukça sağlıksız. Ama sosyal devletin görevi buraları sağlıklı koşullar haline getirmek midir yoksa yasaklamak mıdır' diye konuştu. Valiliğin verdiği kararın sosyal devlet ilkesinin hiçbir yanı ile bağdaşmadığını söyleyen ÖDP Ordu İl Başkanı Vedat Şensoy, valilik kararına tepkili. Şensoy, '10 gündür valiliğin aldığı karar uygulanıyor. İşçiler yol kenarında bırakıyor. Konaklamak için nereye giderlerse gitsinler karşılarında ya jandarma ya da polisi buluyorlar. Kaldırımlarda sabahlamak zorunda kalıyorlar' dedi. Fındık rekoltesinin bu yıl geçen yıla oranla 200 bin ton fazla olduğunu ve bununda daha fazla işçiye ihtiyaç duymak anlamına geldiğini belirten Şensoy, 'Üreticiyi de bu uygulama zora sokacak. Uygulamayla kendi insanına eziyet çektiriliyor' dedi. Geçen yıl mevsimlik işçiler konusunda inceleme yaparak rapor hazırlayan ve konuyu parlamento gündemine taşıyan DTP Diyarbakır Milletvekili Gültan Kışanak ise, 'Hükümet yetkilileri ile görüştük. Bu konuda alınabilecek köklü veya basit önlemler alınabileceğini kendilerine söyledik. Ancak hükümet bu konuda herhangi bir çalışma yürütmüyor' diye konuştu. Yaklaşık 3 milyon mevsimlik işçinin olduğunu söyleyen Kışanak, 'İşçilerin haklarını koruması gereken düzenleme yapılması şart. Basit iki temel şey yapılabilir. Bakanlık genelgesi ile bu konuda alınması gereken önlemler tarif edilebilir. Keyfi uygulamalar engellenir. Ayrıca yerel yöneticile mevsimlik işçilerin koşullarını kolaylaştıran, sağlık koşullarını düzeltecek ve toplumsal baskıyı önleyecek tedbirler almalı' dedi. İHD Genel Başkanı sivas_findik_kaza_2 Hüsnü Öndül ise, uygulamaların bu haliyle hak ihlalleri olduğunu gösterdiğini belirterek, işçilerin yaşadığı soruların tespiti için bir heyetin bölgede inceleme yapacaklarını söyledi. Öte yandan ırmak kenarlarına çadır kuran Kürt işçiler, Ordu Garnizon Komutan Vekili Jandarma Yarbay Metin Arabacı tarafından tehdit edildi. Arabacı'nın 'Çadırları kaldırmak için bir gün süreniz var. Çadırlarınızı toplayın nereye gidiyorsanız gidin. Kaldırmazsanız olacaklardan biz sorumlu değiliz' dediği öğrenildi. Kürt işçilerine Ordu Valiliği'nin aldığı konaklama yasağına uymaları gerektiğini söyleyen Arabacı, 'Biz size, siz bize yardımcı olacaksınız. Burada konaklama yapmanızın imkanı yok. Konaklama yasağının yanısıra burası ırmak yatağı olduğu için güvenli değil. Alınan bir karar var, bunu uyguluyoruz. Bunu yaparken de sizi mağdur etmeyeceğiz. Valilik ile görüşüp size bir yer göstermeye çalışacağız' dedi. Bunun üzerine fındık işçileri Ordu Ziraat Odası'nın kendilerine gösterdikleri alanda kaldıklarını belirterek, 'Bize yer gösterin, hemen kalkalım. Ama yer göstermediğimiz taktirde buradaki insanların hepsi evlerine geri dönmek zorunda kalacaklar' diye konuştular. ORDU / DİHA
UYGAR GÜLTEKİN